‘मुलींनी हे करू नये’ म्हणणाऱ्यांना उत्तर देत तिने जागतिक मंच गाठला!
“जिद्द जर मनात असेल, तर छोट्या गावातूनही जागतिक मंच गाठता येतो…” 
१२ जून १९८२ रोजी जन्मलेली शैलजा पुजारी… महाराष्ट्राच्या मातीतून उगवलेली एक ताकदवान क्रीडापटू. वेटलिफ्टिंगसारख्या कठीण आणि पुरुषप्रधान समजल्या जाणाऱ्या खेळात स्वतःचं वेगळं स्थान निर्माण करणं, हे त्या काळात अजिबात सोपं नव्हतं.
लहानपणापासूनच शैलजाला खेळाची आवड होती. पण आवड असूनही परिस्थिती साथ देत नव्हती. घरची आर्थिक अडचण, योग्य सुविधा नसणे, सरावासाठी लागणारे साहित्य आणि समाजातील “मुलींनी हे करू नये” असे टोमणे… हे सगळं तिच्या वाट्याला आलं. अनेकदा शरीर थकत होतं, पण मन हार मानायला तयार नव्हतं.
दररोजच्या कठोर सरावातून तिने स्वतःला घडवलं. घाम, वेदना आणि संघर्ष यांनाच तिने आपली ताकद बनवलं. तिच्या मेहनतीमुळे तिने राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय स्तरावर भारताचं नाव उज्ज्वल केलं. अनेक तरुण मुलींना तिने हे दाखवून दिलं की, स्वप्नं पाहण्यासाठी आणि ती पूर्ण करण्यासाठी मुलगा-मुलगी असा भेद नसतो. 
शैलजा पुजारी यांचं आयुष्य फक्त पदकांपुरतं मर्यादित नाही. त्यांनी अनेक मुलींना आत्मविश्वास दिला, कुटुंबांना विचार बदलायला भाग पाडलं आणि महाराष्ट्रातील महिलांच्या क्रीडा प्रवासाला नवी दिशा दिली.
त्यांच्या प्रवासात अनेक चढ-उतार आले. काही निर्णयांमुळे वादही निर्माण झाले, टीकाही झाली. पण प्रत्येक प्रसंगातून पुन्हा उभं राहण्याची ताकद त्यांनी दाखवली. कारण खरा खेळाडू तोच… जो फक्त जिंकत नाही, तर पडल्यावर पुन्हा उभाही राहतो.
आजही शैलजा पुजारी यांची कहाणी अनेकांना प्रेरणा देते. कारण यश हे फक्त मंचावर मिळालेल्या टाळ्यांमध्ये नसतं… तर संकटांशी दिलेल्या लढ्यात असतं. 
तुमच्या मते, महाराष्ट्रातील अशा आणखी कोणत्या महिलांना पुरेसा सन्मान मिळायला हवा?