स्वतःचं नाव नाही, तर इतिहास जिवंत राहावा यासाठी झटलेला माणूस! – वासुदेवशास्त्री खरे
“काही लोक स्वतःसाठी जगत नाहीत… ते इतिहास जपण्यासाठी आयुष्य घालवतात.” 
वासुदेवशास्त्री खरे… महाराष्ट्राच्या इतिहासप्रेमी मनाला आजही आदराने आठवणारा एक अभ्यासू संशोधक. त्यांनी आयुष्यभर मराठ्यांचा इतिहास, कागदपत्रं आणि जुने संदर्भ जपण्याचं मोठं काम केलं. त्या काळात ना आधुनिक साधनं होती, ना मोठ्या संस्था मदतीला होत्या… पण इतिहासाबद्दलचं त्यांचं प्रेम मात्र अढळ होतं.
साधं आयुष्य जगणारे वासुदेवशास्त्री खरे हे अभ्यास, संशोधन आणि लेखन यात पूर्णपणे रमलेले होते. जुन्या दप्तरांमधून, कागदपत्रांमधून आणि हस्तलिखितांतून त्यांनी मराठा इतिहासातील अनेक महत्त्वाच्या गोष्टी लोकांसमोर आणल्या. त्यांचं काम केवळ पुस्तकांपुरतं मर्यादित नव्हतं… तर पुढच्या पिढीला आपल्या इतिहासाची जाणीव करून देणारं होतं.
त्या काळात संशोधनासाठी पैसा, प्रवास आणि साधनांची मोठी अडचण होती. अनेक वेळा स्वतःच्या कष्टावर आणि मर्यादित साधनांवर त्यांनी काम चालू ठेवलं. पण त्यांनी कधी तक्रार केली नाही. कारण त्यांना वाटायचं — “इतिहास जिवंत ठेवणं हीच खरी सेवा आहे.”
त्यांच्या लिखाणामुळे आणि संशोधनामुळे अनेक विद्यार्थ्यांना, अभ्यासकांना आणि इतिहासप्रेमींना नवी दिशा मिळाली. त्यांनी जपलेले संदर्भ आजही संशोधनासाठी महत्त्वाचे मानले जातात. महाराष्ट्राच्या सांस्कृतिक आणि ऐतिहासिक वारशाला त्यांनी दिलेलं योगदान खूप मोठं आहे. 
११ जून १९२४ रोजी त्यांनी या जगाचा निरोप घेतला. पण त्यांनी जपलेला इतिहास आजही त्यांच्या आठवणी जिवंत ठेवतो. काही माणसं जातात… पण त्यांचं कार्य काळाच्या पुढे चालत राहतं.
आजच्या काळात आपण नवीन गोष्टी शिकतो, जगभराची माहिती मिळवतो… पण आपल्या इतिहासासाठी आयुष्य वाहणाऱ्या अशा व्यक्तींना आठवणंही तितकंच महत्त्वाचं आहे.
तुमच्या मते, इतिहास जपणाऱ्या अशा व्यक्तींना आजच्या पिढीपर्यंत पोहोचवण्यासाठी काय केलं पाहिजे? 
